Uzun Hikaye Teması Nedir? Hayatın Kendisinin Bir Uzun Hikaye Olduğu Gerçeğiyle Yüzleşmek
Hadi bakalım, “Uzun Hikaye teması nedir?” diyorsunuz. Tamam, hemen anlatayım ama önce şu durumu bir gözden geçirelim. Yaşamımızda bazen o kadar çok “uzun hikaye” yaşıyoruz ki, bir bakıyorsunuz, gündelik hayatımız aslında bir temaya dönüşüvermiş. Gündelik olaylar, olaylar ve olaylar… Yani, bir yerde bir otobüste yolculuk yaparken, “Bir hikaye çıkar buradan!” diyorsunuz, sonra bakıyorsunuz, otobüs şoförü tam da “Bu hayat bir yolculuk!” diye şarkı söylüyor. İşte o an, aklınıza gelmesi gereken ilk şey şu olmalı: “Uzun Hikaye teması nedir?” Yani, arkadaşlar… hayat bu, bir uzun hikaye teması işte. Belki de tam olarak düşündüğüm şeydir!
Uzun Hikaye Teması Nedir? Biraz Derinleşelim
Şimdi, işin ciddiyetine dönelim. Uzun Hikaye teması, aslında tam anlamıyla hayatın kendisi gibi bir şeydir. “Hayatın teması nedir?” diye sormak, bence, biraz da bir kaygıdır. Çünkü tam olarak yanıt alamazsınız. Herkesin hikayesi farklıdır, değil mi? Ama bir yerde birleştikleri bir nokta vardır: her şeyin bir başlangıcı, ortası ve sonu vardır. Bu, hayatın en büyük kuralıdır. Uzun Hikaye teması da işte bu kurallar etrafında döner. Farkında olmadan yaşadığımız her an, belki de bir tema yaratır. Ama o temanın sonu gelince… “Abi, bu daha uzun hikaye!” demek durumunda kalırsınız. Çünkü hayatın sonunda hep aynı noktaya geliriz: “Bunu niye yapıyoruz, ya?”
Bir Otobüs Hikayesi, Mesela
Geçen gün bir otobüste ilerliyorum, önümdeki adam telefonuyla “Yıllar önce tanıdım, ama yıllar sonra tekrar karşılaştık” diye şarkı söylüyor. Beni bir an düşündürdü. “Aman tanrım, bu da ne?” Bir anda dedim ki, “Ya, ben de birini yıllar sonra tekrar gördüm!” Ama tabi ki bir farkla: “Yıllar sonra gördüm” değil, “Yıllar önce görmüştüm, hala beni tanımadı” diye geçiyor aklımdan. Şimdi, burada devreye giren tema şu: her şeyin bir araya geldiği o ‘toplumsal ve kişisel farklar’ teması. Evet, her şeyin teması vardı, otobüs şoförü de aklıma geliyordu bir an… ama hayır! O an sadece bu otobüsün sonunda sıkılacağımı düşündüm ve fark ettim ki bu da bir uzun hikaye temasıdır.
Her insanın bir hikayesi vardır, evet, ama bu hikayenin uzunluğu, ne kadar zamanla ilişki kurduğumuza da bağlı. Mesela, eski bir arkadaşımla karşılaşma anı, aslında bir uzun hikaye teması olabilirdi. Ama baktım ki, o bir selfie çekecek kadar zaman harcıyor. Ben de dedim: “Her şeyin bir zamanı var, bu da bir hikaye, ama selfie değil!”
Gündelik Hayattan Bir Uzun Hikaye
Hadi biraz daha gündelik hayatımıza girelim. Diyelim ki, bir akşam dostlarınla buluştun. “Ya, Hüzün Yılı teması neye işarettir?” derken, bu defa başlıyoruz hep birlikte bir şeyler anlatmaya. Herkes kendi hikayesini anlatmaya başlıyor. Birinin “Geçen hafta yolda birini tanıdım, çok komikti” demesiyle başlayan olay, nasıl büyük bir sohbete dönüşür? Başka biri “Ya ben de geçen gün…” derken, bir anda herkesin hikayeleri birbirine karışır. Çünkü hayatın bir teması var: hep birlikte yaşayan bir toplum olarak birbirimize anlatmak, birbirimizi dinlemek ve bazen bir hikayede kaybolmak. Uzun hikaye teması da işte burada devreye giriyor! Birinin başladığı küçük bir hikaye, bir anda bütün geceyi kapsayan bir çığa dönüşebiliyor.
Kısa Bir Diyalogla Gülümsemek
Mesela, geçen akşam bir arkadaşım bana dedi: “Abi, geçen gün fırında tam 4 saat bekledim, çünkü içerideki çalışan kızı beğendim. O kadar bekledim ki, kadın ‘Nasıl yardımcı olabilirim?’ dediğinde, ben yanlışlıkla ‘İyi, sağ ol’ dedim.” Ben de ne diyeyim? “İyi işte, bir hikaye oluşturmuşsun, tebrikler.” Bazen, hayatın “Uzun Hikaye teması” olayı budur. Küçük anların büyük hikayelere dönüşmesi. Otobüsle, fırında, arkadaşlarla. Olaylar öyle karmaşık hale gelir ki, sonunda sadece bir komedi şovuna dönüşür.
Bir Uzun Hikaye Teması Olarak Hayat
Sonuç olarak, “Uzun Hikaye teması nedir?” sorusunun cevabı, aslında hayatın kendisidir. Küçük anlar, büyük hikayelere dönüşür. Herkesin küçük bir “otobüs sahnesi” yaşadığı anlar vardır. Kendimizi tanıdıkça, yaşadıkça, karşımıza çıkan her şey birer parça uzun hikayenin temasıdır. Ama bazen, her şeyin bir teması olmasına rağmen, biz de bir noktada bu temayı sorgularız. Bazen de o anı yaşarken fark ederiz ki, “Yani, bu da bir hikaye mi, yoksa zamanın kaybolan bir parçası mı?” İşte bu, hayatın mizahi bir tarafıdır. Çünkü her şeyin bir teması olsa da, bazen sadece gülmek yeterlidir.